کارگردان: پیتر یتس
تاریخ اکران: 17 اکتبر 1968
بازیگر معروف: استیو مک کوئین
داستان فیلم در مورد کاراگاه فرانک بالیت بازرس پلیس سانفرانسیسکو هستش که مامور مراقبت از یه شاهد میشه و ...
| برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت / ورود |
میریم سراغ بحث اصلی که همون سکانس معروف تعقیب گریز فورد ماستنگ 1968 به رانندگی استیو مک کوئین و دوج چارجر 1968 به رانندگی ادم بد! هستش که به جرات میشه گفت یکی از به یادماندنی ترین صحنه های رانندگی در طول تاریخ سینماست. گروه فیلمبرداری برای تهیه ی این سکانس 10 دقیقه ای بیشتر از 3 هفته وقت گذاشته بودن. جالبه که بدونین کارگردان فیلم پیتر یتس به راننده ها تاکید داشته که سرعتشون از 75 تا 80 مایل بیشتر نشه در حالیکه عملا خودروها (که شامل خودروی فیلمبردار هم میشه) تا حدود 110 مایل بر ساعت سرعت گرفته بودن. که فیلمبرداری در این شرایط با توجه به امکانات اون زمان (بیش از 40 سال قبل) کار دشواری بوده. طراحی این صحنه توسط کری لافتین انجام شده و دو دستگاه ماستنگ و دو دستگاه چارجر با موتور 440 مگنوم برای فیلمبرداری استفاده شده. کار تقویت و اماده سازی خودروها به عهده ی مکس بالچوفسکی بوده که این اماده سازی شامل نصب میل سوپاپ مسابقه ای در هر دو ماستنگ، ماشینکاری سرسیلندرها، اصلاح سیستم جرقه زنی و سوخت رسانی میشه. علاوه بر این بالچوفسکی سیستم تعلیق هر چهار خودروی استفاده شده رو تقویت کرده که هم استقامت و هم هندلینگ اونها رو افزایش داده یک ماستنگ و یک چارجر نیز مجهز به شبکه تقویتی (رول کیج) داخل اتاق شده بودن.
| برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت / ورود |
فیلمبرداری با سرعت عادی انجام میشه. این موضوعیه که خودم در بار اول تماشای فیلم بهش شک کردم ولی حقیقت داشته و از هیچ گونه حقه ی سینمایی یا جلوه ی ویژه استفاده نشده. با دقت در جزئیات صحنه ی رانندگی مثله تصادفاتی که برای هر دو خودرو پیش میاد شما مطمئن میشین که هیچ فریبی در کار نیست و این بزرگترین هنر کارگردان و کری لافتین بوده و به این باید هنر فیلمبرداری بی نقص و نماهای عالی گرفته شده توسط ویلیام فریکر و همچنین تدوینگر فیلم فرانک کلر اضافه کرد که اسکار بهترین تدوین رو برای اون ارمغان داشته.
| برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت / ورود |
در اون زمان استیو مک کوئین در اوج محبوبیت قرار داشت و کارگردان هم از این موضوع و هم از علاقه ی شخصی استیو یعنی مسابقات اتومبیلرانی استفاده می کنه. استیو علاقه ی زیادی به اتومبیل داشته و در کلکسیون پرتعداد اتومبیلهاش یک دستگاه جگوار XKSS خیابانی هم وجود داشته. اون همچنین در کلوپ اتومبیلهای اسپرت امریکا عضو بوده و در ضمن موتورسوار قابلی هم بوده این موضوع رو میتونین در فیلم فرار بزرگ ببینین.
همونطور که گفتم طراحی صحنه های رانندگی به عهده ی کری لافتین، بدلکار با تجربه و قدیمی سینما بوده مسیری که برای تعقیب و گریز انتخاب میشه از بین خیابانها و محله ی مختلف سانفرانسیسکو میگذره و به جاده ی جنگلی Guadalupe Canyon ختم میشه.
صداهایی که از ماستنگ مورد استفاده به گوش می رسه نشوندهنده ی استفاده ی زیاد از تکنیک double-clutching هستش. چیزی که در سیستم انتقال قدرت ماستنگ 68 مورد نیاز نبوده.
نکته ی قابل توجه اینه که در طول این سکانس هیچ دیالوگی ردو بدل نمیشه و کوچکترین صدایی از بازیگرا در نمیاد. گو اینکه در چند صحنه مشاهده میشه که سرنشینان با هم حرف هم می زنن ولی در تدوین نهایی دیالوگها حذف شده و فقط و فقط صدای نرم و پرقدرت دوج چارجر، غرش و زوزه ی انجین ماستنگ، صدای مسلح کردن وینچستر و شلیک گلوله ها، برخورد اهن به اهن و جیغ لاستیک ها بر روی اسفالت داغ خیابانهای سانفرانسیسکو...
| برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت / ورود |
این هم تنها قسمت ماشین بازیه فیلم bullitt 1968 امیدوارم لذت ببرید
فقط قسمت تعقیب و گریز ماستانگ و چارجر رو جدا کردم و آپ کردم در واقع غیر از این صحنه دیگه ماشین بازی نداره این فیلم
عضويت / ورود |






